فعال‌سازی جلوه‌های گرافیکی و سه‌بعدی:

برای فعال کردن جلوه‌های گرافیکی از مسیر System -> Prefrences گزینه‌ی Appearance را انتخاب کنید. از پنجره‌ی باز شده به بخش Visual Effects بروید. در اینجا بسته به قدرت کارت گرافیک و پردازنده‌ی سیستم خود می‌توانید یکی از حالت‌های Normal و یا Extra زا انتخاب کنید. پس از فعال‌سازی این حالت‌ها ممکن است به دلیل نصب نبودن درایور کارت گرافیکی و یا پشتیبانی نکردن کارت گرافیک شما از جلوه‌های سه‌بعدی با پیغام خطا روبرو شوید.

تنظیمات پیشرفته‌ی جلوه‌های گرافیکی:
بعد از فعال کردن این جلوه‌ها ممکن است باز هم نیاز به دست‌کاری و سفارشی کردن جلوه‌ها برای خود داشته باشید. برای این‌ کار ابتدا بسته‌های زیر را نصب کنید:

سپس دوباره همانظور که در بالا توضیح داده شد به صفحه‌ی تنظیمات Visual Effects بروید. همانظور که مشاهده می‌کنید یک حالت Custom نیز اضافه شده است. با کلیک کردن بر روی آن پنجره‌ی تنظیمات باز می‌شود.

به دلیل اینکه تنظیمات این بخش بسیار زیاد است، در این نوشته فقط به معرفی برخی از قسمت‌ها می‌پردازم:

بخش Effects:
در این بخش شما می‌توانید حالت‌های مختلف سوییچ شدن بین پنجره‌ها را امتحان کنید. از منوی Switcher یک حالت را انتخاب کنید و برای تست آن کلیدهای Alt+Tab از صفحه‌ کلید را فشار دهید تا نتیجه را مشاهده کنید و حالت مورد نظر خود را انتخاب کنید.

بخش Desktop:
اگر دقت کرده باشید، در اوبونتو شما به صورت پیش‌فرض ۴ دسکتاپ دارید که از پنل پایین می‌توانید بین آن‌ها سوییچ کنید. شما در این قسمت می‌توانید تنظیمات دسکتاپ‌ها را به دلخواه خود تغییر دهید. به صورت پیش‌فرض دسکتاپ‌های شما بر روی یک دیوار (Wall) قرار دارند، می‌توانید از بخش Appearance گزینه‌ی Desktop Cube را انتخاب کنید تا دسکتاپ‌های شما بر روی یک کره قرار بگیرند. (اولین تصویر این نوشته)

برای سوییچ کردن بین دسکتاپ‌ها از کلید‌های ترکیبی Ctrl+Alt+Left و یا Ctrl+Alt+Right می‌توانید استفاده کنید. همچنین با نگه داشنن همزمان کلیدهای Ctrl+Alt و کلید چپ موس می‌توانید این کره را به هر سمتی که دوست دارید بچرخانید و با رها کنید به دسکتاپ مورد نظر خود بروید! با کشیدن هر پنجره به کناره‌های دسکتاپ می‌توانید آن را به دسکتاپ‌های دیگر ببرید.

بخش‌های تنظیمات به قدری زیاد هستند و حالت‌های مختلف ایجاد می‌کنند که شما تا مدت‌هامی‌توانید سرگرم تغییر در این جلوه‌ها باشید بی‌آنکه از آن‌ها خسته شوید.

باز هم تنظیمات بیشتر!
اگر این هنوز این جلوه‌ها راضی‌تان نکرده است ناامید نشوید! از منوی System -> Preferences گزینه‌ی CompizConfig Setting Manager را اجرا کنید. در صورتی که این گزینه را در منو نمی‌بینید دستور زیر را در ترمینال اجرا کنید:

همانطور که در تصویر زیر مشاهده می‌کنید، تنظیمات به صورت کاملا طبقه‌بندی شما در اختیار شما هستند. برای نمونه من گزینه‌ی Paint Fire on The Screen را توضیح می‌دهم:

ابتدا آن را فعال کنید. سپس کلیدهای Shift+Win را نگه داشته و با کلیک کردن و کشیدن موس نقش‌های آتشین ایجاد کنید! برای پاک کردن آن هم می‌توانید از ترکیب Shift+Win+c استفاده کنید. در زیر نمونه‌ای از خروجی این جلوه‌ی گرافیکی را مشاهده می‌کنید:

کلید‌های ترکیبی را از کجا یاد بگیرم؟!
با کلیک کردن بر روی هر یک از این جلوه‌های و تنظیمات راهنمای کلیدهای مورد استفاده برای فعال کردن آن هم توضیح داده شده است. توجه داشته باشید که هر جا از کلید Super نام برده شده است، منظور همان کلید Win بر روی صفحه کلید است.

نصب درایور Nvidia بر روی اوبونتو ۱۰.۰۴:

در صورتی که کارت گرافیک شما از سری کارت‌های Nvidia هست می‌توانید از راهنمایی که در ilinux آماده شده است، برای نصب آن اقدام کنید.

منبع

پس از دریافت فایل می‌توانید آن را بر روی CD‌ رایت کنید و یا با نصب بر روی فلش مموری سیستم خود را بوت کنید. روش نصب بر روی فلش مموری بسیار ساده است. ابتدا برنامه UNetbootin را از اینجا دریافت کنید. فایل ISO دریافت شده را از بخش Diskimage انتخاب کرده و با انتخاب درایو فلش مموری مورد نظر منتظر مراحل کپی باشید.

پس از اتمام کار شما یک فلش مموری دارید که قابلیت بوت کردن سیستم توسط اوبونتو به صورت لایو (بدون نیاز به نصب) را دارد. پس از وارد شدن به اوبونتو کافی‌ست که بر روی گزینه‌ی Install Ubuntu 11.10 بر روی دسکتاپ کلیک کنید.

مرحله‌ی ۱ – با صفحه‌ی خوش‌آمدگویی روبرو می‌شوید که پیشنهاد می‌کنم زبان نصب را بر روی گزینه‌ی پیش‌فرض یعنی انگلیسی قرار دهید.

مرحله‌ی ۲ – در صورتی که در هنگام نصب دسترسی به اینترنت پرسرعت دارید می‌توانید گزینه‌ی Download updates while installing را انتخاب کنید.
اوبونتو به صورت پیش‌فرض قادر به پخش فایل‌های صوتی MP3 و برخی فرمت‌های تصویری و همچنین قادر به نمایش فایل‌های فلش در صفحات وب نیست. در صورتی که می‌خواهید بسته‌های لازم برای پشتیبانی این موراد همراه با اوبونتو نصب شود، گزینه‌ی Install third-party software را انتخاب کنید.

مرحله‌ی ۳ – در این مرحله باید نحوه‌ی نصب را مشخص کنید. یک راه ساده می‌تواند نصب اوبونتو در کنار سیستم‌عامل‌های دیگر باشد (گزینه‌ی اول). در این مقاله اوبونتو را به صورت کاملا مستقل نصب می‌کنیم ( گزینه‌ی آخر)

البته این قسمت را با مسئولیت خودتان می‌توانید به صورت‌های دیگر نیز انجام دهید. :دی
مرحله‌ی ۴ – از ظاهر این صفحه اصلا نترسید. اگرچه این صفحه یکی از حساس‌ترین و مهم‌ترین بخش‌های نصب است ولی با چند نکته به راحتی آن‌را پشت سر می‌گذاریم. سعی کنید از قبل فضایی را برای نصب لینوکس بر روی هاردتان در نظر بگیرد. (حداقل ۱۰ گیگابایت). به دلیل اینکه ساختار پارتیشن‌های لینوکس متفاوت است بعد از نصب، از طریق ویندوز ( به صورت مستقیم) قادر به مشاهده‌ی فضایی که بر روی آن اوبونتو را نصب کرده‌اید نخواهید بود.

برای نصب اوبونتو شما حداقل نیاز به یک پارتیشن از نوع Ext4 و یک پارتیشن از نوع swap دارید. Mount point را / قرار دهید. در صورتی که می‌خواهید اطلاعات خود را جدا از فایل‌های سیستم‌عامل قرار دهید یک درایو دیگر از نوع Ext4 ایجاد کنید و Mount point را /home قرار دهید. همین کار را می‌توانید برای موارد دیگر نیز انجام دهید ولی معمولا نیازی نیست!

بسته به میزان رم سیتم خود مقدار پارتیشن swap را تنظیم کنید. (حداقل ۲ گیگ)

مرحله ۵ – در این بخش منطقه زمانی خود را انتخاب کنید. در صورتی که به اینترنت متصل باشید به صورت خودکار محل فعلی شما تشخیص داده خواهد شد.

مرحله ۶ – در این قسمت زبان مورد نظر برای کیبورد را تعریف می‌کنیم. زبان پیش‌فرض انگلیسی هست و برای استفاده از زبان فارسی کافی‌ست Persian را از لیست انتخاب کنید.

مرحله‌ی ۷ – در این مرحله شما باید اطلاعات شخصی خود و یک نام کاربری برای خود انتخاب کنید.

مرحله‌ی ۸ – در صورتی که بر روی سیستم شما سیستم‌عامل‌های دیگری نصب باشد، برنامه‌ی نصب کننده به صورت اتوماتیک آن‌ها را تشخیص می‌دهد. در صورتی که مایل هستید تنظیماتی از سیستم‌عامل‌های دیگر در اوبونتو اعمال شود، می‌توانید آن‌ها را انتخاب کنید.

مرحله‌ی ۹ – بعد از این شما وارد مرحله‌ی پایانی نصب می‌شوید. در حین عمل نصب در صورتی که به اینترنت متصل باشید، برنامه‌ی نصب کننده اقدام به دریافت بسته‌های به روز رسانی می‌کند که در صورت عدم تمایل و صرفه‌جویی در مصرف ترافیک خود می‌توانید با زدن کلید skip از این کار صرف‌نظر کنید.

مرحله‌ی ۱۰ – به همین راحتی نصب تمام شد! در این مرحله می‌توانید به گشت و گذار خود در اوبونتو ادامه دهید یا اینکه سیستم را ریست کنید و با اوبونتوی نصب شده کار کنید.

برای آگاه شدن از قابلییت‌ها و امکانات جدید اوبونتو ۱۱.۱۰ می‌توانید به خبر انتشار آن در LinuxReview.ir مراجعه کنید.

منبع